| تبليغات | X |
گاهي هنوز
برشيشه هاي پنجره
باران كه مي زند
و صاعقه
بر بال بروانه مي گيرد.
گاهي كه
باد
پيله مي تندم در نگاه و ماه
گم مي شود در آسمان
گاهي
قفس واژگون و بلبل يادي
كه از هواي تو مي خواند.
چتري كه خاك مي خورد
گوشه اشكاف
دست خط تو بر حاشيه كتاب پدر
فيروزه هاي فروزان حلقه مادر
...
گاهي پس از تو
دست دل ام نيست كه مي گيرد
وقتي كه جاي پاي نگاهت
در تمام جاده
جا مانده است.
****
گاهي چه بيگاه
مي پلكد دنيا
