تبليغاتX
تمبرهاي باطله
بازی

 

قرار ما در آخر بازی

   چیدن یک بوسه بود

   درست پشت همین شاخه های نسترن و یاس

   نزدیک و تنگ دل همدیگر

                              نه دور

اما

   تو قاعده را به قافیه ها راندی

      قایم شدی برای همیشه و حالا من

                               هوای تو را هر بهار

                                      می پویم...

 

تار : استاد كيوان ساكت